Cukrzyca

Dział opracowany we współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Diabetyków.

Cukrzyca charakteryzuje się częściowym lub całkowitym brakiem wytwarzania insuliny przez organizm. Dwa najczęstsze typy cukrzycy, to cukrzyca typu 1 i typu 2.

Cukrzyca
Cukrzyca to popularne określenie zaburzeń metabolizmu (przemiany) cukru, w którym cukier z krwi wydalany jest z moczem zamiast zostać wykorzystany jako składnik pokarmowy przez komórki. Diabetes mellitus, łacińska nazwa jednego z tych zaburzeń oznacza: „to co przechodzi i ma smak miodu”. Nazwa ta odnosi się do faktu, że cukrzyca powoduje wydalanie przez organizm dużych ilości cukru z moczem. Najczęstsze postacie cukrzycy to cukrzyca typu 1 i typu 2.

Cukrzyca typu 1
Cukrzyca typu 1 jest chorobą przewlekłą leczoną wstrzyknięciami insuliny. Najczęściej trzeba wykonywać kilka wstrzyknięć insuliny na dobę. Do choroby dochodzi, gdy reakcja autoimmunologiczna powoduje, że trzustka przestaje wytwarzać insulinę. Reakcja autoimmunologiczna to proces, w którym organizm produkuje przeciwciała przeciwko własnym komórkom. Jeśli trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny, cukier i inne składniki odżywcze nie mogą być wykorzystane przez komórki. Objawy cukrzycy typu 1 to najczęściej: duże pragnienie, częste oddawanie moczu, obecność cukru w moczu, zapach acetonu, zmęczenie i znaczny spadek wagi w krótkim okresie czasu. Cukrzyca typu 1 najczęściej dotyczy osób poniżej 40 roku życia. Inne określenia cukrzycy typu 1 to: cukrzyca wieku młodzieńczego i IDDM.

Cukrzyca typu 2
U wszystkich osób z cukrzycą typu 2 na początku choroby trzustka wciąż produkuje insulinę. U części z nich będzie ją produkować do końca życia. Najważniejszą przyczyną podwyższonego stężenia cukru we krwi jest u nich obniżona wrażliwość komórek mięśni na insulinę. Zmniejsza się więc wykorzystanie cukru przez te komórki. Ta redukcja aktywności insuliny nazywana jest „insulinoopornością”. U części osób z cukrzycą typu 2 zmniejszona jest zdolność do wytwarzania insuliny przez trzustkę. W leczeniu cukrzycy typu 2 stosuje się doustne leki przeciwcukrzycowe i insulinę. Decyzję o przebiegu leczenia i stosowanych lekach zawsze podejmuje lekarz. Cukrzyca typu 2 występuje znacznie częściej niż cukrzyca typu 1. Inne określenia cukrzycy typu 2 to: cukrzyca dorosłych i NIDDM.

Jak często występuje cukrzyca?
Szacuje się, że częstość występowania cukrzycy w Polsce wynosi 3 – 4 % populacji, co stanowi ponad milion osób. Przypuszczalnie kolejny milion ma cukrzycę, nie wiedząc o tym. Nieco częściej cukrzyca dotyka kobiet, co związane jest z wpływem ciąży i menopauzy na wystąpienie choroby.

Dział opracowany we współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Diabetyków.